مرتضی محمداف(بولبول)...

مرتضی محمداف فرزند رضادر 22 ژوئن1897 در خانباغی در نزدیکی

شهر شوشا متولد شد. در سنین کودکی به سبب داشتن صدای

زیبا به بلبل (بولبول) شهرت یافت.وی نخستین بار در سال 1916در

اپرای سیف الملک درگنجه ایفای نقش کرد و آوازه یافت.از سال 1920

تکنواز تئاتر دولتی گردید.وی در سال 1924 از کنسرواتو باکو فارغ التحصیل

گردید و در همان سال برای تکمیل تحصیلات از سوی دولت به شهر میلان

ایتالیا اعزام گردید و در سال194۰ به وی لقب پروفسور اعطا گردید.

او توانست هنر وکال ایتالیایی را باشیوه موسقیایی بومی وملی آذربایجان در هم آمیزد و با اجرای ماهرانه ترانه های بومی آذربایجانی آن را مردمی تر بکند.

بلبل در عین حال مولف آثار ارزنده پژوهشی در باب ظرائف مکتب وکال ملی وفرهنگ اپرای اروپایی است.

او بانی مکتب وکال حرفه ای آذربایجان و پژوهشگر فولکلور موسیقی و برنده جایزه دولتی و مدال گاریبالدی ایتالیا میباشد.

وی در 26 سپتامبر 1961 چشم از جهان فرو بست.

شاید ترانه" گئدیرم گئدیرم خبرین اولسون... "را برای همان روز خوانده بود تا عاشقان واقعی اش

را تا ابد از غم هجرش با خبر سازد.

نوشته شده توسط رضا آیقین در شنبه دهم مهر 1389 ساعت 14:47 موضوع آذربایجان مغنی لری | لینک ثابت

رشید بهبود اف:

رشید بهبود اف متولد 1915 فرزند مجید یکی از بزرگترین خوانندگان قرن بیستم در سرزمیـن هـای آذری زبان محسـوب می شود. شهرت اصلی او به خاطر اجرای ترانه های عاشقانه به خصوص آن هایی که توسط توفیـق قلـیـوف تهیـه شـده است می باشد. شهرت او از زمانی آغاز شد که نقش یک بازرگان ثروتمند را در نمایش موزیکال معروف آرشین مال آلان بازی کرد.
او به کشورهای زیادی از جمله ایران، انگلیس، فنلاند، ترکیه، چین، بلغارستان، بلژیک، اتیوپی، هند، عراق، شیلی، آرژانتین و ... سفر کرد و در هر کشور حداقل ترانه ای به آن زبان خواند به طوری که در مجموعه آثار او حدود پنجاه ترانه به زبانی های غیر آذری و از جمله فارسی موجود است. فعالیت او در زمینه موسیقی محلی، به قدری بود که در سراسر ممالک آذری زبان، نام رشید بهبود اف همواره در کنار موسیقی فولکولور به میان می آید.او در شهر تفلیس (گرجستان) به دنیا آمد و پس از فراگیری مقدمات موسیقی نزد پدر که او نیز خواننده بزرگی بود، در ایروان (ارمنستان) در یک گروه موسیقی Jazz شروع به فعالیت کرد و در کنار آن در ارکستر فیلارمونیک ایروان نقش خوانندگی را به عهده داشت. وی همچنین در سال های 1938 تا 1944 خواننده بی همتای تنور در Opera House ایروان بود.همانند بسیاری دیگر از هنرمندان مردم دوست بود و  برای مصالح عموم کار می کرد. بعد از جنگ جهانی دوم به عنوان نماینده روسیه به مجارستان رفت تا در کنفرانس دمکراسی جوانان در بوداپست شرکت کند، در آنجا علاوه بر نقش سفیر به اجرای قطعـاتی در ارتبـاط با موضوع کنفرانس پرداخت و جایزه بزرگ بین المللی نیز دریافت کرد.به دلیل توانایی های بیش از حد در خوانندگی، دیگر ایروان توانایی پرورش چنین هنرمندی را نداشت این بود که در سال 1945 به آذربایجان رفت و در آنجا فعالیت هنری خود را ادامه داد. در سال های 46 تا 56 او سولیست فیـلارمونیک آذربایجان بود و همچنین طی سال های 53 تا 60 در اپرای آذری Azerbaijan State Opera همواره حرف اول را می زد. وی همچنین به فعالیت های آموزشی در State Concert Ensemble بین سالهای 57-59 پرداخت و در سال 1966 مجموعه ای تحت عنوان State Song Theater تاسیس کرد که امروزه به Behbudov Theater تغییر نام پیدا کرده است. بهبود اف انسان پر کاری بود از هشت صبـح تا هشـت شـب، هر روز کار و تمـرین می کرد. جالب است که بدانید او ادبیات بسیار قوی هم داشت و هنگام کار با شاعر و آهنگساز اگر احساس می کرد که کلام با موسیقی هم خوانی ندارد به سلیقه خود پیشنهاد تغییر کلام را می داد که اغلب هم با آن موافقت می شد. او پا فراتر از این هم می گذاشت و در بسیاری موارد ملودی قطعات را نیز به نظر خود تغییر مـی داد! بارهـا و بارهـا اتفاق افتاده بود که شب ها بدون لحظه ای خوابیدن برای تمرین و ساخت قطعات اپرای به طور مدام کار کند. او علاقه بسیار زیادی به ترانه های عاشقانه و ترانه هایی داشت که در آن از مهر و محبت صحبت می شود و به همین خاطر اغلب ترانه هایی که به زبان های خارجی اجرا کرد در این دسته از محتوی بودند. او علاوه بر اجرای ترانه های محلی کشورهای مختلف به زبان خودشان، بسیاری از کارهای زیبای خودش را نیز به زبان هایی مانند فارسی، انگلیسی، روسی و ... ترجمه و اجرا کرد. وی همچنین توانایی این را داشت که به راحتی به زبان های انگلیسی، آلمانی و فرانسه صحبت کند و بسیاری نیز معتقد بودند که او ترانه های روسی را به مـراتب بهتـر از خواننـدگان روس اجرا می کند.شاید اگر ترانه Ana (مادر) او را شنیده باشید با این صحبت ها زودتر هم عقیده شوید. او در سال 1973 درگذشت و در تمام مدت زندگی صدای خود را آنچنان پرورش داد و از آن محافظت کرد که گویی همواره صدایی در حد سـن پختـگی دارد. وی چنان بدعتی در شیوه های جدید خوانندگی پاپ و اپرا به جای گذاشت که امروزه بسیاری از خواننده های آذری زبان سعی در تقلید از روش های خوانندگی او می کنند. ترانه های زیبایی مانند لاله ها، مادر، کوچه ها، ریحان و ... که گوش آشنای بسیار از ایرانی ها است و به نوعی همواره جزء موسیقی محلی آذری زبانان ایران هم محسوب می شود، هرگز از خاطره ها نمی رود.

نوشته شده توسط رضا آیقین در جمعه پنجم شهریور 1389 ساعت 11:36 موضوع آذربایجان مغنی لری | لینک ثابت

نوشته شده توسط رضا آیقین در دوشنبه یکم شهریور 1389 ساعت 10:9 موضوع تورکی شعرلر | لینک ثابت

عاليم قاسیم اف:

عاليم قاسیم اف در سال 1957 ميلادي در شهر شماخي آذربايجان و در خانواده‌اي متوسط به‌ دنيا

آمد. از دوران نوجواني به موسيقي علاقه‌مند شد و با تمام مرارت‌هايي كه در اين راه وجود داشت راه

موفقيت خود را پيدا كرد. صداي استثنايي عاليم او را به محضر بزرگان موسيقي اصيل آذربايجان

كشاند. او در جواني از آموزش موسيقيداناني همچون « حاجي بابا حسين‌اف »، « نريمان علي‌اف »

و « آقا عبدالله‌اف » سود جست و در 25 سالگي به ‌عنوان بهترين خواننده‌ي کلاسيک نسل خود،

« جايزه‌ي بزرگ آواز » را از آن خود کرد.

عاليم قاسیم اف در سال 1999 به جایزه ارزشمند موسيقي يونسکو که موسيقیدانان بزرگي

چون «شوستاکوويچ» « برنشتاين »، « راوي شانکار » و « نصرت فاتح‌علي‌خان » صاحب آن

شده بودند به آن دست يافت. عاليم قاسیم اف تاکنون چند بار به ايران آمده است. يک‌ بار در

جشنواره‌ي موسيقي فجر در سال 1371 و يک ‌بار هم در سال 1381 در تبريز، که این بار حضورش

با استقبال باورنکردني مردم روبرو شد.

به طوري که 5 شب کنسرت از قبل برنامه‌ريزي شده به 10 شب برنامه افزايش پيدا کرد و سالن 700

نفري هرشب ميزبان 1000 نفر بود.

قاسیم ‌اف دو سال قبل نيز در تالار وحدت به اجراي برنامه پرداخت كه با استقبال علاقه‌مندان و نيز

چهره‌هاي صاحب نام موسيقي سنتي، از جمله حسين عليزاده و شهرام ناظري روبه‌رو شده‌ بود.

حضور چهره هاى مطرح موسيقى ايران، همانند حسين عليزاده و فرهاد فخرالدينى و كيهان كلهر

نشان مى داد كه صداى اين خواننده نامى مورد توجه و اعتناى نخبگان موسيقى نيز قرار دارد.

قاسیم اف در دنياى موسيقى شهرتى بسيار دارد به نحوى كه برخى از كارشناسان صداى وى را

جزء برترين صداهاى موسيقى شرق در صد سال اخير مى دانند. اين خواننده ۴۶ ساله كه چندين

عنوان معتبر بين المللى را در كارنامه خود دارد، در سن ۲۷ سالگى و با بازى در نقش مجنون در

اپراى ليلى و مجنون چشم ها را متوجه خود كرد و به اسطوره آواز آذربايجان تبديل شد و در چند

سال اخير هم با اجراى «موغامات» و موسيقى كلاسيك آذربايجانى در غرب شهرت و محبوبيت

خاصى پيدا كرده است. او كه بيشتر آلبوم هايش در فرانسه عرضه شده، به خاطر درخشش هنرى

وی در اين كشور برنده جايزه GRAND Prix Dis Que شده است.

از وى به عنوان شايسته ترين جانشين خوانندگان صاحب نامى چون جبار قارياغدى اوغلی، سيد

شوشينسكى و خان شوشينسكى ياد مى شود. اجراى هماهنگ و تسلط نوازندگان بر تكنيك هاى

نوازندگى از تمرينات مداوم و پيوسته آنها حكايت مى كند. آوازعاليم قاسیم اف با پختگى كامل،صلابت و از

همه مهمتر اوج خواني كم نظير وى، جنس زنگدار صدايش كه با انعطافى حيرت انگيز در اوج و فرودها غلت

مى خورد شنونده را به حظى روحانى از اين صداى اساطيرى فرو مي برد. از جمله نكات جالب توجه در

كنسرت گروه عاليم قاسیم اف ، حركات دست اين اسطوره آواز و خواندن اشعارى كه عمدتاً در فضاى

تغزلى و عاشقانه سير مى كند و استفاده از ريتم هاى لنگ در برخى قطعات است كه حداقل در گروه

هاى موسيقي كمتر سابقه داشته است. اين ريتم ها در موسيقى ايران از سال هاى اوليه پس از انقلاب

در كارهاى حسين عليزاده به چشم مي خورد.

استاد عالیم قاسیم اف معتقد است:

((اگر من قدر صدایم اين نعمت خداوندی را نمى دانستم و شب و روز تمرين نمیكردم اين صدا خيلى وقت

پيش مرا ترك میكرد.من تا زمانیكه لازم نشده حنجره ام را نفروخته ام حتى شده بادوستانم

به خاطر يك دهن آواز خواندن دشمن شده ام،اما حنجره ام را نفروخته ام.خب حنجره ام هم اگر مرد

باشد مرا نمى فروشد.

من به آوازهاي اقبال آذر _ طاهرزاده _ ‌ظلي _ قمر الملوك _ قيطانچيان خيلى گوش داده ام، هنگامه

اخوان چند آهنگ بسيار زيبا در دوران جوانى اش دارد. الان هم شجريان يك استاد به تمام معنا در

موسيقى است و شهرام ناظرى را دوست دارم.من صدا های موسیقی ایرانی را خيلى زيبا گوش

مى دهم و هضم مى كنم.

من فكر مى كنم كه يكى از دلايل اصلى که موسیقی اصیل را در سایه قرار داده تلويزيون است.

شما مايكل جكسون را در نظر بگيريد كه راديو و تلويزيون تا چه اندازه براى او تبليغ مى كند و آگهى پخش

مى كند. براى اينكه مايكل به تنهايى درآمد ندارد تمام دوروبرى هاى او سود مى برند و برايش اينگونه

تبليغ مى كنند در حالى كه نمى توان از اثر او هيچ الهامى گرفت چرا كه شعرى كه او مى خواند شعری

نيست كه مثل حافظ و فضولى به آدم الهام دهند.)).

وی هم اکنون با همراهی دخترش خانم ((فرزانه)) قله های اوج آواز دنیا را سپری می کند.

وی از سال 1999 از طرف سازمان جهانی یونسکو با نام ((شرق بولبولی)) لقب گرفته است.

استاد عالیم قاسیم اف در اجراهایش بیشتر از اشعار فضولی/نسیمی/حکیم نباتی/آقا واحد و...

استفاده می کند.

وی چنان انسان والایی است که در عروسی یکی از فرزندانش به میهمانان حاضر صادقانه تاکید

میکند:

(( آنهایی که نشسته اند برخیزند و به آنهایی که ایستاده اند جای دهند!چرا که آنان دعوت نشده

آمده اند ولی شما دعوت شده آمده اید پس آنان محبتشان از شما به من بیشتر است.)).

بنده به عشق عالیم قاسیم اف چند خط شعر ناچیز یا بهتر بگویم نثر آهنگین گفته ام که تقدیم

می کنم به سرشت والا و صدای جاودانه و عارفانه استاد عالیم قاسیم اف و عاشقان حقیقی او:

اوخو عالیم

منیم حالیم _ دوزه له بلکه_ گئدیب صبروقراریم.

اوخو عالیم

نفسیندن آئیلا بلکه ده عیسی

وئره دم جانیمه بلکه _ دؤزله حال خرابیم.

اوخو عالیم

سسیوین یولچوسویام من

او سسیندن اوجالا بلکه منیم جاه و جلالیم.

اوخو عالیم

کی سسیندن

گول اؤزون دؤنده رر اول بولبول شیدانین اؤزوندن

ساری کؤینک ده دؤشر لاله گؤزوندن.

او خو عالیم

کی سسیندن

گله داود نبی ال چکه اللهین الیندن

ائشیدیب بلکه اوتانسین او سسیندن

تانیدیم من بویوک اللهی سنین نازلی سسیندن

اوخو عالیم

کی اوچان قوش دا دورار گؤیده سسیندن

سیندیریب همده قاچار بلکه قناری قفسیندن

سوروشورسان سسیوین سن دلی سیندن؟!

ال چکنمز دلی "آیقین" سنین هئچ واقت هوسیندن.

نوشته شده توسط رضا آیقین در سه شنبه نوزدهم مرداد 1389 ساعت 10:10 موضوع آذربایجان مغنی لری | لینک ثابت